Kadın - 2

Gelecek miydi?

. . . .Geldi.

Tam karşısındaydı.

Aradan geçen saatlerin verdiği rehavetle kendini "saldığı" koltuğun tam karşısında dikiliyordu.

Kadın afalladı.

Şaşırdı...

Yüzünde öyle bir ifade vardı ki;

Bir tiyatro elemesinde, "Şaşkınlık, tedirginlik, çekingenlik ve yorgunluğu bir potada karıştırıp bize göster." deseler, birincilik performansı olabilirdi yüzündeki ifade.

Öylesine hazırlıksız bakıyordu ki gözleri, bir cümle sarf etmesem, tüm gün öylece bakıp kalacak gibiydi.

Kadın - 1

Benimle hiç görüşmemişti Kadın.

Beni hiç "gör"memişti.

Adımı dahi bilmiyordu..

Benimle olan dialogu haftalar-aylar sürmüş olsa da,

Benimle konuştukları sayfalar dolusu olsa da,

Bana anlattıkları kendine dahi itiraf edemeyeceği kadar "ağır" olsa da,

Tüm ruhunu, bedenini, çocukluğunu, gençliğini, geçmişini, bugününü anlatmış olsa da,

Bir problem olsa,

An gelse,

Bir nedenden ötürü "Kim" olduğumu, ne olduğumu, nasıl biri olduğumu tanımlamak zorunda kalsa, "somut" ifadeleri yarım paragrafı geçemeyecekti...